تفریحی و سرگرمی سینما و تئاتر

نقش عمو سیبیلوهای خَیِر در پروژه های نفوذ


سینماپرس: حوزه اقتصاد را قطعا می بایست به عنوان یکی از اصلی ترین و اساسی ترین حوزه  های تاثیرگذار فردی و اجتماعی قلمداد نمود که در بهترین صورت ممکن می تواند به محفلی برای پیگیری پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای در بستر یک جامعه مبدل گردد. موضوعی که به سرعت فرایند تغییر باورها را موجب شده و اسباب تغییر آرمان ها و همچنین تغییر نگاه‌ها و در نهایت تغییر سبک زندگی را برای فرد و اجتماع به همراه می آورد.

م. ر.شاه حسینی/ ۶۶ سال است که از ماجرای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ هجری شمسی می‌گذرد؛ واقعه ای که در حافظه تاریخی عموم مردم ایران ثبت و ضبط گردیده و به عنوان یکی از اصلی ترین پروژه های نفوذ در تاریخ معاصر ایران شناخته می شود. پروژه ای که توانست اراده و استحکام ملت ایران در تقابل با قدرت های مستکبر جهانی را به چالش کشیده و نه تنها انقلاب و خروش مردم مسلمان ایران برای آزادگی و تقابل با استعمار انگلیس را با پایان شوم کودتا همراه ساخته و خون شهیدان راه وطن در قیام تیرماه ۱۳۳۱ هجری شمسی را تلف و تباه نماید؛ بلکه گردانندگان پروژه نفوذ به خوبی توانستند تنها پس از گذشت کمتر از چهار سال از تصویب قانون ملی‌شدن صنعت نفت در اسفندماه سال ۱۳۲۹ هجری شمسی، خواست و اراده اکثریت قریب به اتفاق مردم یک کشور برای ملی‌ ساختن صنعت نفت را به طور کل ضایع ساخته و ننگ جدیدی با عنوان قرارداد کنسرسیوم را بر جامعه ایران تحمیل سازند.



به عبارت دیگر ماجرای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ هجری شمسی را می توان یک تراژدی کاملا ملموس از برای فهم کلید واژه نفوذ و شناخت کارکرد آن از برای تغییر خواست و اراده عمومی یک جامعه قلمداد نمود. واژه ای که اگر چه با پسوندهای مختلفی همراه می باشد، اما در صورت هماهنگی در اجرا و عدم هوشمندی جوامع در شناخت ماهیت آن می تواند تغییرات و تاثیرات جبران ناپذیری را در ارداه  عمومی یک جامعه به وجود آورده و حتی مسیر تاریخی یک تمدن را با تحولات جدی مواجه سازد.



نفوذ صرف نظر از آنکه در دو حالت کلی خود، یعنی حالت  فردی و یا حالت جریانی و شبکه ای قابل تفکیک و ارزیابی است؛ از منظر شکلی نیز بر انواع گوناگونی قابل تقسیم و تفکیک بوده و اشکال مختلفی را مبتنی بر حوزه و دامنه اثر خود شامل می شود و به انواعی چون نفوذ سیاسی، نفوذ امنیتی، نفوذ اقتصادی، نفوذ فرهنگی، نفوذ علمی، نفوذ هنری، نفوذ ورزشی، نفوذ مطبوعاتی، نفوذ رسانه ای، نفوذ توریستی و … تقسیم می گردد.



بنابراین گاه نفوذ فردی است و در قالب ورود یک مربی ورزشی، یک استاد دانشگاه، یک مبلغ دینی، یک توریست، یک کارمند اداری، یک مسئول دولتی، یک تاجر، یک موزیسین، یک خبرنگار و … رقم می خورد و گاه به صورت شبکه ای منسجم و پیچیده ظاهر شده و در ارکان مختلف جامعه بویژه مراکز تصمیم سازی و تصمیم گیری رخنه می کند، در این حالت عموما نفوذ به یک حوزه محدود نشده و سایر حوزه ها را نیز تحت تأثیر قرار می دهد، برای نمونه موفقیت یک شبکه نفوذ اقتصادی بدون ارتباط گیری با دیگر شبکه ها در سایر بخش های سیاسی، رسانه ای، فرهنگی و … امکان پذیر نیست.




البته بر خلاف تصور ساخته و پرداخته شده رسانه ها از ماجرای ۲۸ مرداد سال ۱۳۳۲ هجری شمسی، ماهیت پروژه نفوذ در فرایند، نه تنها نفوذ فردی نبود، بلکه از حالتی جریانی و شبکه ای و با رویکردی اساسا فرهنگی برخوردار بود و از این جهت کودتای ۲۸ مرداد که بر بستر عملیات تی پی آژاکس (T.P. AJAX) شکل گرفت را می بایست پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای با استفاده از ظرفیت های موجود و یا ایجاد شده بر بستر قدرت نرم (Soft power) قلمداد نمود



به عبارتی دیگر؛ کودتای ۲۸ مرداد را می بایست محصول اِعمال قدرت نرم آنگلوساکسون ها قلمداد نمود؛ قدرتی که با استفاده از ظرفیت های موجود و یا ایجاد شده در چهارچوب پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای در ایران به عرصه ظهور رسید. ظرفیت هایی که توسط شبکه بِدامَن (BEDAMN) شناسایی گردیده بود و طی فرایندی چندساله در دوران پس از تصویب قانون ملی‌شدن صنعت نفت فعالسازی آن انجام شده بود و در نهایت پیچیدگی فرایند انتقال قدرت از انگلیس به آمریکا در ایران موجب شد تا کرمیت روزولت جونیور (Kermit Roosevelt Jr.) به عنوان یک افسر عالی رتبه سازمان سی‌آی‌اِی (Central Intelligence Agency (CIA)) که در دفتر خدمات استراتژیک (Office of Strategic Services (OSS)) مشغول به فعالیت بود؛ شخصا به ایران آمده و مدیریت کودتای ۲۸ مرداد را عهده دار گردد.



شبکه بِدامَن (BEDAMN) عنوان یک شبکه مخفی رسانه ای و با کارکرد ویژه عملیات روانی در ایران می باشد؛ شبکه ای به شدت مرموز که اقدام به بسط قدرت نرم آنگلوساکسون‌ها در ایران مبادرت می ورزید و اگر چه ضرورت تاسیس آن را می توان در دوران پس از ملی شدن صنعت نفت در ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ هجری شمسی و بالاخص در ماجرای ۳۰ تیرماه ۱۳۳۱ هجری شمسی جستجو نمود؛ اما نوع عملکرد و نحوه فعالیت این سازمان رسانه ای را می بایست به صورت مشخص در فرایند کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ هجری شمسی مورد مطالعه قرار داد.



شبکه بِدامَن (BEDAMN)، سازمانی رسانه ای و با کارکرد عملیات روانی بود که در چارچوب همکاری مشترک میان اینتلیجنس سرویس (Secret Intelligence Service) یا همان سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا ملقب به اس‌آی‌اس (SIS) و آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده آمریکا (Central Intelligence Agency) که عموما با عنوان سی‌آی‌اِی (CIA) یا سازمان سیا شناخته می شود در ایران تاسیس گردید. شبکه ای مخفی که با همکاری سازمان اطلاعاتی خارجی اسراییل یعنی موساد (Mossad) و  بر مبنای امکانات مادی و معنوی انگلیس و همچنین بودجه کلان آمریکا به سرعت فعالیت خود را در ایران آغاز نمود و ریاست مستقیم این سازمان بر عهده یک کارگزار و مقاطعه‌کار ایرانی (هندی الاصل) به نام شاپور جی ریپورتر گذاشته شده بود.



بر این اساس در تیم رسانه ای و عملیات روانی شبکه بِدامَن سه طیف کارشناس ارشد و مامور خِبره قرار داشت که جملگی تحت مدیریت شخص شاپور جی ریپورتر به عنوان یکی از دو پسر مشهور اردشیر جی ریپورتر عمل می نمودند. شخصیتی ویژه و به شدت مرموز که در سال ۱۲۹۹ هجری شمسی در تهران به دنیا آمد و همچون پدر خود از عُمال و معتمدین انگلیس در ایران محسوب می شود. البته باید توجه داشت که اعتماد انگلیس به خاندان جی ریپورتر تا به آن حد بود که ملکه وقت انگلیس، نشان افتخار و لقب تشریفاتی سِر (Sir) را به اردشیر اعطا نمود و دولت انگلیس نیز ایشان را به سمت مشاور مخصوص سفارت خود در تهران منصوب و با اعطای تابعیت مضاعف به او، گذرنامه خصوصی ویژه ای برای خانواده وی صادر نمود و در مقابل خدمت گذاری این خانواده برای حفظ منافع انگلیس در ایران را می توان به صورتی واضح در نقش موثر اردشیر جی ریپورتر در شناسایی و کشف استعداد رضا سوادکوهی و آماده سازی وی برای پایان بخشیدن به سلطنت قاجاریه و آموزش او برای به قدرت رسیدن و تاسیس سلطنت پهلوی قلمداد نمود.



نخستین طیف از کارشناس ارشد و ماموران تحت مدیریت شاپور جی ریپورتر در سازمان رسانه ای و عملیات روانی شبکه بِدامَن را انگلیسی تبارهایی تشکیل می دادند که در میان ایشان به صورت مشخص می توان به حضور موثر ماموران و کارشناسان ارشد شناخته شده ای همچون خانم دکتر آن کترین سواینفورد لمبتون (Ann Katharine Swynford Lambton) و همچنین آقای دکتر رابرت چارلز زنر (Robert Charles Zaehner) به عنوان عناصر اصلی این طیف اشاره نمود. شخصیت های علمی برجسته ای که سال ها به عنوان ایرانشناس و در پوشش های مختلفی همچون وابسته مطبوعاتی سفارت انگلیس در ایران مشغول فعالیت و آمایش دقیق سرزمینی بوده و به عنوان ماموران برجسته سازمان‌های اطلاعاتی انگلیس توانسته بودند تا ماموریت های مختلفی را در جهت تامین و تضمین منافع انگلیس در ایران به فرجام رسانده و به صورت مشخص وظیفه تقویت حضور شرکت نفت ایران و انگلیس (Anglo-Persian Oil Company (APOC)) و تامین اجرای قرارداد موسوم به قرارداد ۱۹۳۳ را به واسطه اِعمال قدرت نرم و با استفاده موثر از ابزارهای انتشاراتی و بالاخص بنگاه خبر پراکنی بریتانیا (British Broadcasting Corporation (BBC)) در جامعه ایران پیگیری می نمودند.



همچنین طیف دوم از کارشناس سازمان رسانه ای و عملیات روانی شبکه بِدامَن را ماموران آمریکایی تباری تشکیل می دادند که عموما بسیار جوان بوده و به عنوان کارمندان رسمی سی‌آی‌اِی (CIA)، نخستین ماموریت خود را در ایران تجربه نمودند جوانانی همچون آقای دکتر ریچارد کاتم (Richard W Cottam) که به عنوان یک افسر پرتوان اطلاعاتی، مسولیت جنگ روانی و جعل مدارک سیاسی را در شبکه بِدامَن عهده دار بود و تحت مدیریت شاپور جی ریپورتر، مقالات حرفه ای متعددی را با نیت تشویش اذهان عمومی تنظیم و پس از ترجمه به زبان فارسی، در روزنامه هایی همچون جوشن  و یا صبا و … منتشر می ساخت.



اما طیف سوم از ماموران شبکه بِدامَن را شخصیت های ایرانی الاصلی متعدد و متکثری همچون اسد الله علم، نصرت‌الله معینیان، علی جواهرکلام، حسین خطیبی، مظفر بقائی کرمانی و … تشکیل می دادند که عموما از رجال تحصیل کرده و صاحب نفوذ عصر پهلوی بوده و از وجاهت خاصی در میان اهالی مطبوعات و طیف منوالفکر در جامعه ایران برخوردار بودند. شخصیت های بسیار توانمند و مقبولی که به خوبی می توانستند اهداف سازمان رسانه ای و عملیات روانی شبکه بِدامَن را بر بستر عمومی جامعه پیگیری نموده و اقدامات موثری را در جهت تحقق اهداف شبکه، چه در قاعده عملیات های نفوذ  سیاسی و چه بر محور عملیات های نفوذ  فرهنگی در فضای جامعه ایران محقق سازند.



سوای نظر از کم و کیف طیف سوم از ماموران این شبکه و حتی شائبه حضور و نقش شخص دکتر مصدق به عنوان نخست وزیر در پازل این شبکه؛ قطعا یکی از اصلی ترین وظایف تیم رسانه ای و عملیات روانی شبکه بِدامَن را می بایست در انتقال قدرت نرم آنگلوساکسون ها در فضای جامعه ایران مورد توجه قرار داد و از این جهت است که این شبکه سوای نظر از اقدامات متعدد خود در در چهارچوب پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای؛ به نوعی وظیفه داشت تا قدرت سنتی انگلیس در ایران را در فرایندی به ابرقدرت نوظهور پس از جنگ جهانی دوم، یعنی ایالات متحده امریکا منتقل نماید و در این میان نکته جالب و قابل توجه در آن است که مدیریت این شبکه، یعنی شخص شاپور جی ریپورتر در این دوران با پوشش وابسته مطبوعاتی سفارت آمریکا در تهران حضور پیدا کرده و تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ به طور رسمی، رییس دارالترجمه سفارت آمریکا و رایزن سیاسی این سفارت بود.




البته باید توجه داشت که
پروژه نفوذ
جریانی و شبکه ای که توسط
شبکه بِدامَن (
BEDAMN
) بر بستر جامعه ایران هدایت می شد، در شرایط به شدت نابسامان اقتصادی ایران به وقوع پیوست. شرایطی که دولت مستقر تمام توان خود را بر سیاست خارجی متمرکز ساخته بود و در این تصور به سر می برد که حل و فصل پرونده  های حقوقی ایران در مجامع بین المللی و انجام مذاکرات و … موجب می شود تا پول های توقیف شده به ایران بازگردد و به این واسطه گشایشی در وضعیت معیشتی مردم ایجاد شود. همین شرایط نابسامان اقتصادی و توهمات دولت مستقر و امید ایشان به بیگانگان موجب شد تا
پروژه نفوذ
شبکه بِدامَن چه در بُعد
نفوذ  فرهنگی و چه در قاعده
نفوذ  سیاسی، با حمایت های مالی ویژه ای همراه گردد. البته حمایت هایی که به مراتب بسیار کم هزینه تر از حمله مستقیم و درگیری رو در رو با ملتی همچون ملت ایران می بود. پروژه ای نرم با منابع مالی ویژه که نه تنها حافظه عمومی جامعه را با عنوان
دخالت مستقیم آشفته نمی ساخت؛ بلکه موجب شد تا عُمال بومی جدیدی از برای تضمین منافع ایالات متحده در ایران به وجود آمده و ایران به عنوان یکی از منابع تولید ثروت از برای آمریکا مورد توجه و تمرکز ویژه واقع گردد.



هزینه های مادی پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای در مقایسه با هزینه های جنگ و دخالت مستقیم نظامی به مراتب پایین وناچیز بوده و از این جهت است که کرمیت روزولت جونیور (Kermit Roosevelt Jr.) به عنوان استراتژیست ارشد سازمان سی‌آی‌اِی (CIA) و مامور اجرای کودتا در مصاحبه‌ای با روزنامه لس آنجلس تایمز (Los Angeles Times) می گوید: مبلغ یک میلیون دلار برای ترتیب دادن تظاهرات خیابانی به منظور سقوط دولت مصدق که سیصد کشته به جای گذاشت در اختیار ما بوده که حدود ۷۵ هزار دلار آن خرج شده است و بقیه پول را در گاو صندوق مطمئنی گذاشتیم تا پس از عملیات این مبلغ به شاه تحویل داده شود؛ همچنین مبلغ ۷۵ هزار دلار هزینه ترتیب دادن تظاهرات خیابانی را به یک شبکه مرکب از سه نفر آمریکایی و پنج نفر ایرانی که با او همکاری داشتند پرداخت کردیم.




بر این اساس حوزه اقتصاد را قطعا می بایست به عنوان یکی از اصلی ترین و اساسی ترین حوزه  های تاثیرگذار فردی و اجتماعی قلمداد نمود که در بهترین صورت ممکن می تواند به محفلی برای پیگیری پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای در بستر یک جامعه مبدل گردد. موضوعی که به سرعت فرایند تغییر باورها را موجب شده و اسباب تغییر آرمان ها و همچنین تغییر نگاهها و در نهایت تغییر سبک زندگی را برای فرد و اجتماع به همراه می آورد و این تغییرات همان چیزی بود که در فرایند کودتای ۲۸ مرداد به واقع پیوست و در این میان نقش اهالی فرهنگ و هنر و بالاخص رسانه های مکتوب در جذب منابع مالی برای پیگیری و پیشبرد پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای به شدت برجسته و پر رنگ می باشد.



البته طبیعی است در جامعه ای که عموم مردم از امنیت شغلی کافی برخوردار نباشند و در شرایط نابرابری اقتصادی به سر ببرند؛ بستر اقتصادی برای پیگیری پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای در عرصه فرهنگی آن جامعه بسیار مساعد بوده و جریان نفوذ  فرهنگی با صرف هزینه های مادی بسیارناچیز می تواند استعدادهای فرهنگی و هنری بومی آن جامعه را به خدمت گرفته و برخلاف مصالح فرهنگی جامعه به کار گیرد و از این جهت در برخی موارد حتی نمی توان هنرمند را مقصر اصلی دانسته و او را به خیانت فرهنگی متهم کرد.



در شرایط نا بسامان اقتصادی، اهالی فرهنگ و هنر با گزینه های معدودی روبرو می باشند. پس یا باید قید فعالیت های فرهنگی و   هنری را زده و به مشاغل دیگر روی بیاورد که این گزینه برای پیشکسوتان و میانسالان عملا منتفی است و یا باید با گرفتن قرض و وام گذران روزگار کند به امید اینکه در آینده با حمایت های دولت از پس بازپرداخت آنها برخواهد آمد و … عمر را سپری سازند و یا باید با تنزل شان فرهنگی و هنری خویش متقاعد شده و به حضور در آثار سخیف و بی مایه راضی شوند و به سفارشی سازی و فروختن هنر خویش به صاحبان سرمایه و حامیان مالی بپردازد. صاحبان سرمایه ای که عموما در صورت ظاهری عمو سیبیلوهای مهربان و عاشق فرهنگ و هنر ظاهر شده و از پتانسیل خوبی برای پیگیری پروژه نفوذ جریانی و شبکه ای در عرصه فرهنگی برخوردار می باشند.




پس در شرایطی که عموم مردم جامعه و بالاخص اهالی فرهنگ و هنر در آن دغدغه تأمین معاش خانواده خویش را دارند و چشم  به دست ثروتمندان داشته تا از طریق مشارکت در تولید محصولات فرهنگی و هنری، با بودجه ایشان بتوانند امرار معاش نمایند و …؛ قطعا
پروژه نفوذ
جریانی و شبکه ای با صرف هزینه هایی بسیار ناچیز می تواند به اهداف خود نایل گردد و این دقیقا همان موضوعی بود که فرایند کودتای ۲۸ مرداد به وقوع پیوست و تیم رسانه ای و عملیات روانی
شبکه بِدامَن به
وسیله
ی پول به خوبی توانست به اهداف خود در
نفوذ  فرهنگی و به تبع آن
نفوذ  سیاسی نایل آمده و جامعه ایران را در معرض چپاول ابر قدرت نوظهوری با عنوان
ایالات متحده آمریکا قرار دهد.



نفوذ جریانی، یعنی شبکهسازی در داخل ملّت؛ بهوسیلهی پول که نقش پول و نقش امور اقتصادی اینجا روشن میشود. عمدهترین وسیله دو چیز است؛ یکی پول، یکی هم جاذبههای جنسی. افراد را جذب کنند، دور هم جمع کنند؛ یک هدف جعلی و دروغین مطرح کنند و افراد مؤثّر را، افرادی که می توانند در جامعه اثرگذار باشند، بکشانند به آن سمت مورد نظر خودشان. آن سمت مورد نظر چیست؟ آن عبارت است از تغییر باورها، تغییر آرمان ها، تغییر نگاهها، تغییر سبک زندگی؛ کاری کنند که این شخصی که مورد نفوذ قرار گرفته است، تحت تأثیر نفوذ قرار گرفته، همان چیزی را فکر کند که آن آمریکایی فکر می کند.

(امام خامنه ای در دیدار فرماندهان گردان‌های بسیج- ۱۳۹۴/۰۹/۰۴)




ادامه دارد…



منبع : سینما پرس

Related posts

ثبت نام اولین دوره کارگاه ترانه افشین مقدم آغاز شد

رودکسو

اریک کلاپتون: نواختن گیتار برایم سخت شده است

رودکسو

منوچهر هادی و همسرش در اکران خصوصی «من سالوادور نیستم»! + عکس

رودکسو

پیام بگذارید